กิตก์ หมายถึง ศัพท์ที่ประกอบด้วยปัจจัยกิตก์ซึ่งเป็นเครื่องกำหนดเนื้อความได้ต่างๆ กัน สำเร็จเป็นนามบ้าง กิริยาบ้าง

 

กิตก์ หมายถึง ศัพท์ที่ประกอบด้วยปัจจัยกิตก์ซึ่งเป็นเครื่องกำหนดเนื้อความได้ต่างๆ กัน  สำเร็จเป็นนามบ้าง กิริยาบ้าง

กิตก์ที่เป็นนามนาม และ คุณนาม เรียกว่า นามกิตก์   เช่น  ทานํ  การให้   ธมฺมจารี  ผู้ประพฤติซึ่งธรรมโดยปกติ

กิตก์ที่เป็นกิริยา เรียกว่า กิริยากิตก์   เช่น  จรนฺโต  ประพฤติอยู่

กิริยากิตก์

กิริยากิตก์ ประกอบด้วย ลิงค์ วิภัตติ วจนะ  ธาตุ กาล วาจก ปัจจัย

ดังนั้น กิริยากิตก์ จึงประกอบด้วย ลิงค์ วิภัตติ วจนะ เหมือนนามศัพท์   และประกอบด้วย ธาตุ กาล วาจก ปัจจัย เหมือนอาขยาต ต่างกันที่ไม่มี บท และ บุรุษ เท่านั้น

กิริยากิตก์ไม่มีวิภัตติเป็นของตนเองเหมือนอาขยาต ใช้วิภัตตินาม   ถ้านามศัพท์ที่เป็นเจ้าของกิริยากิตก์ เป็นลิงค์  วิภัตติ วจนะ ใด  กิริยากิตก์ ก็เป็นลิงค์ วิภัตติ วจนะ อันนั้นตาม  เช่น  ปุริโส จรนฺโต  นารี จรนฺตี

กิริยากิตก์  ใช้เป็นกิริยาในระหว่าง (กิริยาย่อย) หรือกิริยาคุมพากย์ (กิริยาใหญ่ก็ได้

กิริยาอาขยาต  ใช้เป็นกิริยาคุมพากย์ (กิริยาใหญ่) อย่างเดียว